30 günlük bebeğim var, oğlum kolik. Hayat çok zor geçiyor. O her ıkınıp kızardığında, ağlamaktan sesi kısıldığında sanki can çekişiyormuş gibi olduğunda benim canım çıktı. Ne tuvalete gidebiliyorum, ya su bile içemiyorum kucaktan indirdiğim kucaktanpişpişlemediğim an ağlama krizine giriyor. Uykusu çok hafif en ufak bir çıtta başa dönüyor uykusu daha beter krize giriyor. 1 saatten fazla uyuyamıyor eğer en ufak bir kıpırtısında ıkınmasında beşiği sallamazsam uyanıp bir daha uyuyamıyor. Derin uykuya çok zor geçiyor.Gerçekten çok yoruldum çok. İlk bebeğim çok mutsuzum elimde değil. Destek almaya çalışıyorum , destek aldığım kişilerden çekiniyorum sanki onların üstlendiği her şey benim yapmam gereken görevmiş de üzerlerine yığmışım gibi bir psikolojiye giriyorum. Dikişleirmden biri de enfeksiyon kapmış çok canım yanıyor oturup kalkarken. Onun için kendime bakım bile yapamıyorum.