Gurbette yaşıyorum. Ama başka sebeplerden dolayı ailemin yanındayım. Bazen de kayınvalidemlerde. Kızımı gayet sakin,sevecen,paylaşımcı vs vs yetiştirmeye çalışıyorum.
Kayınvalidemlerde bi şey oldu kızım babaannesine bağırarak nene sen gülme gibi bi şey söyledi . Kızımın saçma bi hareketine babaannesi gülmüştü anne gülme şımarıp devam eder dedim. Ordan anne gülme kısmını alarak (nene gümmesin) nene gülmesin dedi. Herkes güldü. Seslenmedim. Neneyle öyle konuşma diye kızımı uyardım. Sonra amcası hep bunu söyledi kızıma hatırlatıp durdu. Bende uyardım lütfen söyletmeyin gülmeyin dedim. Güzel bi şey yaptığını düşünmesin istedim. Tabi hoşlarına gitti öyle söyletip güldüler. Babaannesi de kızıma küstü ciddi ciddi orası da ayrı bi konu. Neyse sofraya oturuyoruz yesin diye aa bak Ahmet gelsin yesin o zamanlar başlıyo. Bunun önüne geçebiliyorum kızım da çok anlamıyo sanırım. Öyle Demeyin kıskançlık etmesin diyorum. Bugün de teyzemin kızı anne benim dedi kızım şimdi de anne benim diye herkese saldırıyo. Su benim oyuncak benim böyle devam etti. Çok sinir oluyorum artık. Uysal kızım gitti sinirlenen bağıran bi kız oldu. Önüne geçemiyorum. Zaten çok çabuk öğreniyorlar her şeyi artık. Eve dönünce başbaşa kalıcaz. Unutturabilir miyim acaba bu davranışlarını?