İyi akşamlar arkadaşlar artık o kadar bunaldımki kendimden nefret ediyorum diyebilirim psikolojik destek almam mi gerekiyor siz yorumlayın. 4bucuk yaş ve 9 aylık oğullarım var. Küçük doğduğundan beri büyükle hep savaş halindeyiz. Sebepleri de hep kardeşini rahatsız etmesi sıkması iteklemesi vurmaya çalışması. Ne kadar dikkatini dağıtarak engellemeye çalışsam da bir türlü olmuyor hep saldırı halinde haftaici anaokuluna gidiyor yarım gün ama akşamları ve haftasonu durum hep aynı. Sürekli hareket halinde enerjisini atamiyor anlamıyorum sınıf arkadaşlarinin anneleri akşama pert oluyor erkenden uyuyor diyor çoğu bziimki geliyor kanepelerin tepesinden inmiyor asla ve ziplarken hoplarken sürekli babasina bana vuruyor. Babası bu ara akşamları da çalışmak zorunda olduğu için teyzesi de bizde kalıyor yardım ediyor bana sağolsun.ya teyzesiyle ya benle oynuyor surekli ilgi de var ama bir türlü yetemiyoruz çocuğa. Artık benim de sabrım taşıyor inanın bir gün sakinim her şey çok güzel ama ertesi güne kalmıyor sabır bir yerde patliyorum artık bagiriyorum sinir krizi geçiriyorum adeta. Kizdikca çocuk da geriliyor artık ağzının kenarlarını yalıyor sürekli yara yapıyor. Ve sorduğumda da siz kizdikca yapıyorum diyor. Gerçekten de sakin geçen gün fark oluyor azalıyor yalama meselesi. Napacagim bilmiyorum böyle artık evi vs saldım zaten 3 gün yarım gün çalışıyorum ama kalan zaman da ne kendime ne çocuklarıma ne eve yetebiliyorum. Eşim elinden geldigince destek oluyor evdeyken hep ya iş yapıyor ya çocuklarla ilgileniyor.ama ben bitmiş durumdayım büyük cocugumu mahvetmis hissediyorum psikolojisini bozuyorum bağıra bağıra sürekli yaliyor agzini yara yapıyor uyuyunca başında oturup krem sürüp ağlıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum 😔