3buçuk yaşında oğlum var. En iyi şekilde yetiştirmeye çalışıyorum her anne gibi. Kitaplar videolar hala izliyorum okuyorum. Şımarık oldu gibi biraz. Ne desem itiraz. Bana nanik felan yapıyor 🙃 ister istemez sinirleniyorum zaten yapım sinirli benim. İlla bağıracağım ki söz dinleyecek. Bir de bağırınca sen beni sevmiyorsun diye siyaset yapıyor. Ayrı yatması için her yolu denedim olmadı. Kızıyorum artık mesela yatak odasına gelince odana git uyu diyorum gece 50 kere gelir. Korkudan gidiyor ağlaya ağlaya uyuyor. Başka türlü hiç odasına göndermezdim mesela. İlla disiplin için bu mu gerekli. Çok üzülüyorum ama bazen de kitaplar vs hiç bir işe yaramıyormuş cidden diyorum. Güzel konuşmak ödül örnek olmak vs asla işe yaramayan şeyler. Bağrmak kızmak istemiyorum ama mecburum. Mesela hala göğüslerimden de uzak durmuyor. İki yaşına kadar emmesine rağmen. Elleyecek üstünde yatacak istiyor. Ben kızmadan onu itmeden asla bırakmıyor. Yapışıyor sıkıyor benim memem diyor. Bir sürü benzeri olaylar. O kadar bunaldım ki. Babasıyla bırakıp kendi başıma uzun bir nefes alma tatiline gidesim var da öyle bir lüksümüz de yok. Yakında delireceğim.