Kızlar eşim normalde çok anlayışlı düşünceli kibar biridir. Beni aşırı sever. Ama annesi geldi geleli değişti soğuklaştı. Beni ona karşı savunurdu savunmuyor artık. Daha önceki postumda yazmıştım bana yaptıklarını.. her gün ağlıyorum her gün.. dün ilk defa gerçekten içten eşime beddua ettim. Lohusayken duanda bedduanda tutar derler doğru mu bilmiyorum.. ama yanlış yaptım keşke etmeseydim de diyemiyorum o kadar bunaldım her şeyden.. bugünler hakkını sana helal etmiyorum dedim.. ilk bi durdu “etme” dedi sonra baktım bana karşı yumuşadı. Ama gerçekten etmiyorum… en büyük desteği ondan beklerken yanlız bırakıldım.. ailem çok çok uzakta kimsem yok.. ne yapacağım bilmiyorum…