Bir çocugum olsun cok istedim. Çok şükür ki oldu. Hamileliğim güzel geçti, doğumum da. Lohusalık zordu sebebi de bebek bakmayı bilmiyor olmamdı sanırım. O da bitti ama ben cok daraldım. Neredeyse full evdeyim. Akşamları yanlız değilim eşim ve ailesi var. Gündüzleri genelde tekim ve cok sıkılıyorum. Bu zamana kadar sütüm kesilmesin diye kendimi tuttum ama bugun artık dayanamadım ve ağladım. Hem yanlızlıktan bunaldım hem özlediğim şeyler var. Hep geçmişe gidiyor aklım rahat günlerime filan işte. O zamanlar da hep tam tersini düşünürdüm , cocugum olsun ikimiz kalalım hep ikimiz zaman geçirelim filan diye ama yok… cok zor. Bana göre baya zor. Artık dayanamadım bugun ağladım. Umarım sütüm kesilmez. Ama daha fazla tutamadım kendimi.