Minikkmr
o ara sıkıntılı dönemden geçiyordum bir gün aniden metrobuste fenalastım kalp krizi geciriyorum sandım. Sıcaktandır diye falan dusundum acile gittim baktılar kalp normal dendi.
Neyse umursamadım.
Yine bir gün otobusteyim su gibi terlemeye basladım sanki biri boğazımı sıkıyordu bayildim bayilacak gibi korkudan indim araçtan.
durduk yere sacma sapan düşünceler gelirdi aklıma.
İşte ya deprem olursa ya Balkondan asagı bakınca düşerim,ya asansorde kalırsam böyle sacma sapan seyler.🥴🤦♀️
Hiç bilmedigim bişeydi.
doktora gidicektim annem gerek yok sen bunu atlatırsın.
İnsan kendisinin ilacidir demişti.
Aniden böyle sacma sapan dusunceler geldiğinde aklıma dısarı çıkıyordum saat kac olursa olsun korkunun üzerine gidiyordum balkona cıkar asansore biner. Umursamazdım yani.kendi kendini telkin ediceksin o kara deliğin içine girmiceksin.güçlü olduguna kendini inandirican tamamen beyinde bitiyor bu iş.
Daha sonra spora adapte oldum.o dönem calısmıyordum.
Kendime belli bir periyodik olusturdum. Günde 3 kez yürüyüs, kalorili beslenme haftada 3 gün evde plates ve squat :)) deli gibi spor yapıyordum. Gerçekten cok iyi gelmişti kafam dağıldı o sacma sapan dusunceleri unutmustum.
Ve inanılmaz kilo vermiştim bu sayede 36 bedene ulasmıstım.
Kafanı dağıtıcaksin eve tıkılıp kalma. Beynin sürekli bişeyler ile meskul olsun.beynini baska seylere yorarsan hiç bişeyin kalmaz