Kızlar nasıl anlatmaliyim bilmiyorum,ama çok yoruldum,ruhen ve bedenen kendimi çok yorgun halsiz hissediyorum,1 yaş 1 aylik oglum var erken doğdu hala ufak tefek sorunlarimiz var , günlerim hep hastanede geçti,inan halada oyle , bütün anneler beni anlicaktir yargilmayin ve linclemeyin,oğlum hala yürümüyor eğer 3 hafta içinde tutunup kalmasi falan olmazsa, nöroloji bölümüne götürcez ordan fizik tevadi alabilir falan dedi doktorumuz,çok huysuz , çok ağlıyor, hiç susmuyor,gece gündüz sürekli ağlıyor,artık dayanamaz hala geliyorum bende oturup ağlıyorum,aşırı derecede bana düşkün tuvalete bile gitsem aklı gidiyor ben gelene kadar, bu arada emeklemesi bile yok daha ,çok huysuz napcami bilmiyorum artık,kimsede durmuyor,surkeli beni istiyor, gerçekten yoruldum ,evet biliyorum erken doğdu rabbimin bana bir mucizesi ,belki beni imtihan ediyor, ama inanın çok yoruldum bazen sinirlenip bağırıyorum, sonra kendime kızıyorum el kadar bebeğe nerden kızıyorsun diye oturup pişman olup ağlıyorum oğlumu çok seviyorum,ama bazen gerçekten dayanamıyorum, siz böyle şeyleri inarmisiniz biliyorum ama bugün bı dergaha gittik , şifalı su varmış dusunu aldirdim, hocaya okuttuk, inşallah faydasını görürüm,yururse belki rahatlar diye düşünüyorum ama neler yapabilirm ,yada bana olan alışkanlığı Azda olsa nasıl azalta bilirim . Kusura bakmayın uzun oldu ama içimi dökmek istedim , çünkü bazen başka birine bişey deyince , yapmasaydin,dogurmasaydin, bizmi dedik ,anne olmasaydin diyolar böyle söylenince kendimden nefret ediyorum çok kötü bir anneymisim gibi hissediyorum.ama benim Canim ciğerim oğlum nasıl sevmem ,nasıl vazgeçerim,bı anlık sinrile söylene biliyorum