Bebeğim tam 1 yaşında. Canım oğlumun doğduğundan beri avaz avaz ağlama huyu var ama öyle böyle bir ağlama değil. Can yanmasi vs değil , inatlaşma ağlaması. Yani mesela gece uyandi ve tekrar uykuya dönemiyor ya, onun istediği emmekse emme dışındaki yaptığımız her yönteme resmen bize bağırır gibi avaz avaz ağlayarak tepki veriyor.
Aynı zamanda emeklemeyen bir bebekti daha yenilerde çok çok az emeklemeye benzer sürünme hareketi yapıyor, emeklemedigi için de bizi resmen kumanda gibi kullanıyor. Komut veriyor bize, istediği bir oyuncağı gösterip bağırıyor onu verene kadar. Sen gidip alabilirsin, artık sen emeklemeye çalışmalısin diye her gün anlatıyorum, güzelce iletişim kuruyorum ama nasıl bir inatsa maşallah asla asla yerinden oynamıyor 😅 neyse keyfi tutarsa belki bir iki sürünme hareketi yapıyor. Yürümek istiyor ama onda da sürekli bize yapışık , kendisi başka yerlere tutunup yürümeye korkuyor ve telaş yapıp düşüyor, sozsel olarak sürekli cesaret vermeye çalışıyorum. Düştüğünde de çok büyük tepkiler vermiyoruz. Ama bu inatçılık karakterinden mi kaynaklanıyor bilmiyorum. Yani inadı tuttu mu asla bir şeyi yaptıramiyoruz. Ne uykuya geri döndürme, ne oyuncağını gidip kendisinin alması vs vs . Bana1 yasinda bir bebek için çok ilginç geliyor bu durum. Resmen büyük insan gibi :D
Avaz Avaz ağlama olayıda bir süre sonra psikolojimi bozuyor resmen, sanki canını yakıyoruz gibi davranıyor.
Ne yapmalı, bunun bilimdeki temelleri nedir, nasıl davranmalıyız bilmiyorum , üzülüyorum ama böyle devam etmesinden korkuyorum