Merhabalar, oglum 17 aylık ve yürümüyor diye o kadar cok pot actım yada o kadar yürümüyor diyenlerin postuna yazmıstım ki taaa ki bugune kadar, o kadar mutluyum ki beni ancak bebegi yürümeyen anneler anlar , cunku bugune kadar hep hüzün doluydum , oglum 17 aylık ve cok temble bir bebek yürüme istegi asla yoktu hatta korkuyordu, cok uzun zamandır tek elimi tutarak her yerw yürümesine ragmen asla elimi bırakmıyordu taa ki bugüne kadar, bugun parkta sıradan bir gün geçirirken , 4-5 yaşlarında bir cocuk geldi bisikletiyle , oglumun ilgisini cekti ve elini uzattı , ben yine her zmaanki gibi tek elini tutuyordum yürüyorduk, sonra elini bırakıp tisortunun sırt bölgesinden tuttum ve o şekilde yürütmeye basladum yani ellerinden bagımsız ama tisortunden tutuyorum, ilk defa ellerimi tutmadan yürüdü , daha sonra tişörtüde bıraktım ve oglum yürümeye hatta kosmaya basladı sok oldum, ve bunu surekli tekrarladım gün boyunca ara sıra düştü ama kaldırıp hemen tekrar cesaretlendim once tisortunu tutup çaktırmadan bıraktım ve yürüdü, bu gece cok mutluyum bebegi yürümeyenler varsa umut olsun diye yazdım bunu cunku bugune kadarcok uzuldum neden yürümüyor diye cok sorguladım kendimi, onu bıraktıfım an yere çöken ve aglayan bir bebekti ama bugun sonunda cesaretini topadı bin sükür Allah herkese bu günleri nasip etsin