Oryantasyon süreci nasıl yönetilir

sutkokusu

3 yaşında kızım 3 gün önce okula başladı her gün ağlama krizleri eşliğinde ayrıldık okuldan ağlamak istemese bile çok fazla taklit eden bir çocuk o sebeple okulda durası varsa bile çıkmak isteyen ağlayan bir çocuğu anında kopyalıyor ve oda bu sebeple diğer arkadaşlarını olumsuz etkiliyor çok üzücü ve yorucu geçiyor bu süreç tecrübeli anneler yada benim gibi ne yapacağını bilmeyen anneler varsa yorumlarda buluşalım mı ♥️

Ikrazumra19

sutkokusu benim de kizim 4 yasinda gecen hafta basladi ilk gunler guzeldi ama bugun yeni baslatan cocuklar ailleerinden ayrilirken agladi kizimda gordu ve cok etkilendi oda agladi birakmadi beni gönderip gondermemekte kararsizim aglamasina dayanamiyorum

DarkSwan

sutkokusu Merhaba 🌸 Anaokulu öğretmeniyim 3-4 yaş grubunda çalıştım uzun zaman. Doğum iznimden sonra da devam ediyor olacağım. Oryantasyon süreci sancılı bir dönemdir. Aslında annenin hazır olması çok kıymetli, her zaman söylediğim bir şey okula giderken çocuğunuz kucakta olmasın süreç daha kolay yönetilebilir. Farklı bir ortama girdiğimizde bizler bile tedirgin olurken 3 yaşındaki çocukların hemen adapte olmasını bekleyemeyiz. Bu süreçte telkin edici sözler söyleyebilirsiniz, ağlamalar illa ki olacaktır. Süreci kolay geçirirsiniz umarım.🌸

merve5561

sutkokusu benim de 4 yaşında kızım bugün ilk kez gitti okula önce iyiydi girdi dolabını yerleştirdi öğretmeniyle 15 dk bekledim kapıda öğretmeni duruyor siz gidebilirsiniz dedi ama bir çocuk çok ağlıyordu kapıyı yumrukluyordu falan neyse eve geldim 1 aaat sonra aradı öğretmeni ağlıyor gelin isterseniz dedi gittim okula beni görünce sakinleşti biraz durduk birlikte dışarda sonra hamur oynadıklarını görünce sınıfa girdi 5 dk oynadı sonra yine ağladı öğretmeni yollamadı yanıma benim de içim parçalandı ama baktım öğretmen çok ilgili kucağında seviyor kızımı dayandım dışarda öğretmeni okul saati bitince şimdi annene gidebilirsin dedi aldım geldik eve bakalım yarın nasıl geçecek

Sevvalalp

sutkokusu 3 bucuk yasinda oglumun kereste bu hafta 5. Haftasi.. ilk hafta zordu bahcede bekledim iki uc gun beni görmek istedikce bakıyordu gelip sonra ki gunler okul cevrsinde kafe de oturdum sonra yavas yavas eve gectim ve ilk 2 haftayi boyle tamamladik. 3. Hafta hasta oldu (malum krese başlayınca) gidemedi. 4. Hafta gittik ilk uc gun iyiydi sonra yavas yavas ogle yemegine inmeye basladikalrinda yemek istememis zorlamiyorlar tabiki alissin diye ama 4. Haftanin son 2 gunu bir basladi gitmiycem seni cok ozluyorum yoruluyorum demeye ve bu hafta 5. Hafta itibariyle surekli aglayarak ayriliyoruz ama cok agliyor iceri gecince bir sekilde ogretmeni arkadaşları devam ediyor susuyor. Ama onu okula almaya gittigimde bir basliyor inanin evde aksam yatmadan sabah kalkinca surekli gitmiycem gitmiycem. Bende sasirdim kaldim napicam nasil olacak pesmi etsem cok kısır ve zor bir surec

sutkokusu

Ikrazumra19 ne yazık ki çocuklar birbirini çok etkiliyor ağlaması insanı pes etmeye yöneltiyor bende pes edecek gibi duruyorum içeride ağlarken kapının önünde sesini duymak beni çok çok üzüyor onlara daha iyi bir gelecek sunalım derken güvenlerini zedelemekten çok korkuyorum

Ikrazumra19

sutkokusu bende bundan korkuyorum aglaya aglaya okula gitmesi tataftari degilim bi zaman sonra mecbur hissedip gidicek ama dayanamadım bugun ağlamasına kapida bekliyorum o agliyor icim parcalandi

sutkokusu

DarkSwan pes etmek çocukta daha büyük sorunlar açar mı acaba cevabınız için çok teşekkür ederim bu arada

sutkokusu

merve5561 inşallah kolay geçer sizinde süreciniz biz henüz bitene kadar duramadık ne yazık ki

DarkSwan

sutkokusu Rica ederim, yani şöyle söyleyeyim bu süreci bir üst yaş grubunda da yaşamak durumunda kalacak çocuğunuz yine gitmemek için direnicektir. 3 yaş anaokulu için ideal daha yolun çok başında süreci yönetebildiğinde çocuğunuzda çok keyif alarak okula gidip gelecektir. Benim bir öğrencim vardı kapıda feryat figan ağlamaktan bayılacak gibi oluyordu, dönem ortasında etkinliklerden en keyif alan öğrencim olmuştu. Eve gidip etkinliğin aynısını anne ve babasıyla birliktede yapıyorlardı. Siz kararlı olun, küçük anlaşmalar yapabilirsiniz, örn; çocuğunuzu okuldan öğlen yemeğinden sonra alacağınızı söyleyin. Bu sürede okulda ne yaptığını dinlemek için sabırsızlanıyor olacağım diye söyleyin. Okulunu, sınıfını çok merak ettiğinizi ama çocuğunuz için özel alan olduğu için okula sizin giremeyeceğinizi söyleyebilirsiniz. Eğer çocuğunuzun alışması yerine okuldan alırsanız bu bir alışkanlık haline gelecektir. Seneye yine süreci yönetemeyip gitmek istemeyecektir.

Mommy_

sutkokusu Benim oğlum da tam olarak böyleydi.Oryantasyonu biraz uzun sürdü. Biraz da babaanne çocuğu olduğu için kurallarla yasamak ona zor geldi. Hastalık veya başka bir sebeple okul bölündüğü an başa sarıyorduk. Her gün ağlıyordu neredeyse. Okul kapisindan girerken daha susuyor bu arada kaç kez gözlemledim,nazı niyazi banaydi yani. Yanına evden sevdiği bir oyuncağını koyduk. İkindi ogunlerinden sonra ben almaya gittiğim için, kurabiye yicez anne gelecek diye zamanladi bir süre de. Sonraları okula alışıp sevdikçe sabah ağlamaları da gitti. Sabahları okulun köşesini dönerken daha oleyy yaşasın okula geldik diyen bir çocuk oldu artık. Hadi görüşürüz diyip hoop içeri giriyor, bazen sarılıp opemiyorum bile hemen koşuyor.