Minelay Mesela en basiti, istemediği bir şey, bir durum olduğunda onun kararlarına saygı duymak (kendisi için bir tehlike arz etmiyor ise) yani istemiyor ise oyuncağını paylaşmasın, arkadaşına sarılmasın, markette ki nineye öpücük atmasın gibi gibi.
Bir diğeri değersiz hissetmesin. Mesela ağladığında git diğer odada ağla, bitince gel değil de, göz hizasına inip, elini tutup, evet bunu çok istiyorsun ama maalesef şu an bunu bu yüzden yapamayız, ne kadar üzüldüğünü tahmin ediyorum ama annen yanında, bana sarılmak ister misin?, gibi. Böyle yapar, onun derdine, isteğine, kırgınlığına değer verirseniz o da büyüdüğünde tüm duygularına sahip çıkacak.
Mesela bizim kuşağımız ağlamaya hakkı olmayan kuşak, büyük çoğunluğu. Yetişkin olduğumuzda ne yapıyoruz, ne düşünüyoruz? Bize iyi gelen anları, insanları, olayları hatırlıyoruz, seviyoruz, sahip çıkıyoruz ve sadece bu anların bize bir şey kattığını sanıyoruz. Oysa ki hayatımızdaki talihsiz olaylar da bize çok şey katar, bizi biz yapan değerler sadece iyi olanlar değil, kötü olanlardır da aynı zamanda..