O kadar çok post açılıyor, en ufak hareketlerden (bebeğim tavana bakıyor otizm mi?) gibi sorulardan o kadar çok etkileniyoruz ki çocuğumu rahat rahat sevemediğimi, sürekli her hareketinde anlam aradığımı farkettim. 10 aylık oğlum, seslenince bakıyor, komut alıyor, çok güleç kahkahalar atan ve attıran bir bebek, kıskaç hareketini yapıyor, küpleri birbirine vuruyor her şey yolundayken sadece alkış bay bay yapmıyor yoksa.. korkusunu günlerdir içimde fırtınalar eşliğinde yaşıyorum. Her bebek zamanı gelince yapar biliyorum, ailemde otizmli bir yakınımız olunca ya genetik olursa diye kafamı düşünmekten kurtaramıyorum. Güzel anneler, böyle sorunlarımızı paylaşmak için buradayız, bu tip soruları doktorumuza sorsak daha çok aydınlanmış olmaz mıyız? Ay içimi döktüm, anksiyetelerden anksiyetelere koşuyorum.