Bugün bir post gördüm ve çok üzüldüm. Annesi bebeği hakkında çok ağlıyor bıktım artık yeter dayanamıyorum diye sitem etmiş. Siz bu konuda ne düşünürsünüz bilemem ama bebeğim henüz 3 aylık sürekli mız mız ağlayan olmasada günde yine en az 3 4 kez ağlar bazen susmaz. Ama ben bunu bile çok seviyorum onun ağlarken gözlerine baktığımda bir şeyler anlatmak istediğini, çaresiz olduğunu görüyorum ve çok üzülüyorum. Daha sonrasında sakinleşiyor ve konuşmaya başladığımda gülücükler atıyor ve ben bu hisside çok seviyorum aslında. Onun için üzülmek daha sonrasında bunu düşünmek bana iyi bir anne olduğumu hissettiriyor. Eminim bir çoğumuz böyledir o uyurken özleriz mesela benim çok olmuştur o uyuduğunda videolarına fotoğralarına bakmak ve taaa doğumuna kadar gitmek 😊 Her şekilde iyiki diyorum iyiki Allah bunu bana nasip etti. Kesinlikle zor zamanlarınızda çok bunaldığınızda bunu düşünmelisiniz çevremde o kadar çok düşük yapan bebeği olmayan olupta bi şekilde kaybeden insanlar varken ben çok şanlıyım 🙏 bu zamanlar bir şekilde geçicek ve ileride belkide en iyi arkadaş olacaksınız belkide hiç kimseye ihtiyacınız kalmayacak çocuğunuzdan başka. Bunlar çok güzel duygular evet bunalmış olabilirsiniz ama kaç yaşına gelirse gelsinler onlar hala minicik 😊 anneler hep der ya anne olunca anlarsın diye bizde anladık sanırım o yüzden bu post bunalanlara sıkılanlara ev üstüne üstüne gelenlere gelsin. Dertleşmek moral bulmak isterseniz bu postun altına yazabilirsiniz. Bebeğinizle minik ailenizle mutluluklar diliyorum hepinize sağlıcakla kalın 🙋🏼♀️