Gokcemcelik
Arkadaşınıza selamlarımı iletin kendini üzmesin ne kadar mümkün olur bilmiyorum ama yaşayan biri olarak söyleyeyim yapacak bir şey yok evlat atamazsın satamazsın her şeyiyle kabul edecek hayat devam ediyor onun için de kendi içinde güçlü olması lazım.Uzaktan söylemesi kolay değil bizzat bende yaşıyorum bebeğim 43 günlük.Doğar doğmaz Ankaraya sevk oldu kucağıma dahi alamadan 10 gün yoğunda kaldı ameliyat oldu.Babası başına gitti.Bi başıma kaldım lohusa halimle ve ilk bebeğim benim çok zordu hala zor.Geleceği için hep bi kaygı olacak eminim arkadaşta da olur.Benden selam söyleyin hatta sarılın benim için boğazı düğüm düğüm olan anneye.Çok iyi bilirim o hissi.Ayy çok uzattım neyse ben amniyosentez yaptırdım gebelik zamanı öğrendim.Sonlandırmadık devam ettik gebeliği..Genetik test kesin sonuçtur kendini acaba değil midir diye hiç kandırmasın umut bağlamasın çevredekilerin ay hiç benzemiyor demelerine bakmasın.Kabullenme süreci zor olur ama zaman her şeyin ilacıdır.Görselinden kesin anlaşılır bebeğin zaten şimdi göremediğim için ben siz iyice bakın.Ha bide ekleyim gebelikte öğrenmesi de sanıldığı gibi iyi değil benim kaç ayım ağlayarak geçti.Bebeğime mutlu şekilde kıyafet bile alamadım.O kadar şey içimde kaldı ki anlatamam.Aşırı stresli idi.Onun için hayırlı olan bu imiş.Mevlam neylerse güzel eylermiş..Kolaylıklar diliyorum tüm özel annelere 💖