Merhabalar ilk kez yargılanabileceğim yadırganabileceğim bir post açıyorum sanırım. Oğlum 5 aylık ve nasıl oldu bilmiyorum ama deli gibi kucağa alıştı. Önceden kitap okurken dikkatle dinler izlerdi. Oyuncaklarıyla oynardı en azından ağzına götürürdü. Oyun halısında döner dururdu. Bu aralar sadece kucak istiyor. Sabırla kucağıma alıyorum. Bahçeye indiriyorum. Gezdirip ekmek alıp dönüyorum sabahları. Üstümü değişmek için bile koyduğumda ağlıyor. Sadece o uyurken yemek yiyebiliyorum. Ve gündüz neredeyse hiç uyumuyor. Bu son 1 haftadır böyle şiddetlendi. Eşim dört gün önce göreve gitti. 4 Ay yanımızda olamayacak. Benim gerginliğimi mi hissediyor diye düşünüyordum. Ama gerçekten elimden geleni yapıyorum. Hep ilgili davranıyorum. Ama ben de tükeniyorum. Aklıma etkinlik gelmiyor. Sıkılmıştır diye gezmeye çıkarıyorum. Mesela avm ye gittik. Caddeye gittik. Onda bile bebek arabasında değil kucağımda olmak istedi. Tamam hiç sıkıntı yok. Alırım. Ama akşamları normalde 8-9 desen uyuyan çocuk ne emzik istiyor ne emmek istiyor ne uyumak istiyor ne uzanmak ne oyun oynamak habire ağlıyor. Tam 3 saat uğraştım her şeyi yaptım yeni uyudu. Ben bu sürede yemek yiyemiyorum su içemiyorum ve sadece meme emiyor.
Artık o kadar tahammülsüzleştim ki. Bazen birinin kucağına verip evden çıkıp 10 dk sonra dönüyorum. Sinir krizi geçiriyorum. Bir de regl olacağım zamanlar ekstra oluyor bende her şey.
Öyle sinirlenmeyi kendime anneliğime yakıştıramıyorum.
Hatta bu sefer de o uyurken iyi nir anne olamadığım için ağlıyorum. Bu kısır döngüden nasıl kurtulabilirim?