Merhaba, bir konuda tavsiyelerinizi öğrenmek istiyorum ve aynı hisleri yaşayan var mı merak ediyorum. Kişisel hayatımda da evlilik hayatımda da atılgan biri olmak için hep çabaladım ama hep bir yerlerde hep takıldım. Evlenmeden önce de kendi içinde, dışarıya biraz kapalı biriydim ve giriskenlik konusunda hic istediğim yere ulaşamadım. Evlendim, simdiyse eşim daha girişken atılgan biri, her şeyi düşünür evin de her şeyini düşünür. Her şeyi ben yapmalıyım diye bir şey yok tabiki ama neden bunu ben düşünemedim ya dediğim çok şey oluyor. bunun sebebini yetistirilisime bağlıyorum, kişilik olarak girişken biri değildim ve hep önümde annem vardı ta ki okula kadar. Okulu farklı bir ilde okudum beni geliştirmesi için. Ama yine çok farklı diyebileceğim deneyimlerim olmadı yani kabugumdan çok cikabildigimi düşünmüyorum. Doğumdan sonra da dikkat daginikligim ve unutkanlığım çok arttı daha bı dağılmış hissediyorum kendimi. Her şeyi eşimin halletmesi de biliyorum hoşuma gitmeli ama üzüyor bazen beni. Bu hissi tam tarif edemedim edemiyorum malesef. Ama böyle durumlarda ’yetersiz" hissediyorum diyebilirim. Evet yetersiz doğru bı kelime oldu. Ve bu beni çok üzüyor. Neler yapabilirim? Nereden baslayabilirim kendimi yenilemeye? Umarım anlatabilmisimdir kendimi. Aynı şeyleri yaşayan hisseden var mı bunu da çok merak ediyorum.