Bugün yatağımızda bebeğimle uyuyakalmıştım. Telefonum çaldı ben uyandım. Sonra sofra hazırlıyordum kapısını da kapattım ses olmasın diye. Telefonu da odada unutmuştum kameradan da izleyemedim. Ama bu süre belki 15 dk var ya da yoktur. Bebeğim uyandığında çoğu zaman ağlamaz. Hatta bazen ses bile çıkarmaz. Kameradan izlerdim telefonu unutunca bakamadım.biraz zaman geçince sanki biri beni dürtü odanın kapısını açtım ki bebeğim yatağın en ucuna gelmiş. Bacakları sarkıyordu. Poposu neredeyse tamamen kaymıştı. Resmen düşerken yakaladım. Ama aklım başımdan çıktı.6 aylık bebeğim daha emekleyemiyor ama o kadar yatak duvara sıfır. Neredeyse duvara başı değiyordu. Nasıl o kadar geldi nasıl hiç ses yapmadı.Allah tan eşim de tam düşecekken kamerada görmedi yoksa büyük olay çıkarırdı. Olayın üzerinden ; saat geçti ama hala üzerimden o korkuyu atamadım. Kimseye de söyleyemedim. Köydeyiz kaynanamlarda. Odanın yeri tahtadan düşünüyorum ki ya düşseydi ayağı kırılırdı beli kırılırdı. Allah ım korusun kimsenin başına vermesin. Gerçekten bazı şeyler anlık oluyormuş 🥺