merhabalar 6.5 aylık bebeğim var aslında çok isteyerek cocuk sahibi oldum yaşım 30 du çok geçmesin istiyordum. ancak bebeğim doğduktan sonra onu hem çok istiyordum hemde hiç istemiyorduk lohusalık falan diye düşündüm ancak hala öyleyim. sosyal hayatım bitti ilk 3 ay kolik ile uğraştım bu süreçte %90 yalnız başımaydım ne annem vardı ne kayınvalidem eşim çok fazla çalıştığı için göremiyordum bile ki hala aynı. artık bebeğide eşimide bırakıp çok uzaklara kaçmak istiyorum. düşüncelerim beni rahatsız etmeye başladı eylülde tekrar işe başlayacam düzelir mi bilmiyorum. aranızda benim gibi bebeğini kabullenemeyip sonradan kabullenen mutlu olan var mı inanın çok mutsuzum geri dönüşü olmayan bir bataklık gibi hissediyorum artık anneliği