11 buçuk aylık kızım var kayınvalidemlerle altlı üstlü oturuyoruz bebeğimi devamlı görüyorlar kızım kayınvalideme öyle bir alıştıkı alışşsın sevsin tabikide ama beni istemiyor o varken hemen kayınvalidemin kucağına gitmek istiyor ben alsam bas bas bağırıyor ağlıyor ona gidince hemen susuyor kayınvalidem gitse hemen ağlıyor huysuzlanınca kucağıma alıyorum durmuyor kayınvalideme gitmek istiyor bende durmayınca kayınvalidemde bana ver bende susar diyor ve susuyor çok üzülüyorum artık etrafımızdaki insanlar bile anlamışlar babaannesine çok düşkün seni görmüyor diyorlar bigün komşuya gittik bende asla durmuyor kayınvalideme gitmek istiyor bende onu göstermemeye çalışıyorum kayınvalidem inadına gelip gözüküyor alıyor komşumuz annesinde durmuyor sende duruyor dedi bigün babaannemdeyiz kayınvalidemi gördü hemen ağladı ona gitmek için ben aldım snra durmadı bende babaannem kızıma senin annen burda annene düşkün olman gerekirken babaannene düşkünsün annende bile durmuyorsun dedi çok üzüldüm az önce babaanneme ziyarete gittik kayınvalidemdeydi ben aldım ağlamaya başladı onu göstermemeye çalıştım oda hemen göründü babaannem durmuyor ver babaannesine ağlamasın bari dedi nolacak böyle çok kötü hissetmeye başladım sanki annesi o ben değilim benmi takıntı yapıyorum dedim ama herkes annesinde durmuyor babaannesinde duruyor dedikçe daha kötü oluyorum