Merhabalar.
Size başıma gelen birkaç olay üzerinden bir türlü mantığına yatmayan bir şeyden bahsetmek ve sizlerin de düşüncesini öğrenmek istiyorum bu konuda.
Oğlum 16,5 aylık, her ne kadar kolikle başlasa da serüvenimiz, zor ama mutlu devam etti elhamdülillah. Oğlumdan 15 gün büyük bir erkek bebeğin şiddetine şahit oldum dün. Oğlumun kulaklarını çekti ve bunu aşırı sinirli bakarak yaptığını gördüm. Hemen oğlumu aldım ve annesini uyardım, yakın arkadaşım kendisi. Sonrasında tekrar oğlumun yanına gidip bu sefer kollarını sıkıştırdı daha ben yetişemeden vurdu ve ittirdi. Bakın çocuk 17 aylık aralarında sadece 15 gün var. Oğlum ellerini sıkıp sinirle çığlık attı ve biraz ağladı, vuramadı. Çünkü bilmiyor vurmayı öğretme ihtiyacı da hissetmedim. Henüz oyun çağında ve bana mantıklı gelmiyor bu tarz şeyler. Arkadaşıma çocuğun hareketlerine şaşırdığımı söylediğimde “Babasının sevme şekli böyle o yüzden herkese böyle yapıyor.” dedi ama asla mantıklı gelmedi. 17 aylık kulak çekmek, çimdiklemek ve vurmak. Ve ekstra olarak bu bebek hiç mutlu değildi. Bebektir yani oyuna dalar, güler, kendi kendine konuşur. Birlikte olduğumuz süre boyunca çocukta buna şahit olmadım.
Siz “Bir çocuk ailede gördüğü şeyleri yansıtır.” düşüncesine katılıyor musunuz? Ben mi yanlış yapıyorum acaba, çevresinde böyle insanlar olacak diye ben çocuğuma vurmayı mı öğreteyim yani dünden beri kafam karışık. Açıkçası benim zihnimde beliren şey çocuğun şiddet gördüğü oldu, ya da anne baba birbirine şiddet uyguluyor ki çocuk bunu gördüğü için uyguluyor diye düşündüm. Umarım yanılıyorumdur. 2 yaş civarı bu saldırganlığın başladığını biliyorum ama fazla geldi bana 17 aylık bir bebek için. Fikirlerinizi bekliyorum bu konu hakkında 🥀