Kızlar bakın lütfen - oğlumun davranışları

kivirciginannesi

Hanımlar merhaba, 4 yaşına girmek üzere bi oğlum var. Normalde okula gidiyor şuan tatilde okullar tabi. Oğlum aşırı agresifleşti aslında bu durum oğlum 2 buçuk yaşındayken ben işe başlayınca olmaya başladı normalde de yapı olarak dediği dedik inatçı birisi. Ben çalışırken annem bakıyordu çok iyi sorunsuz, daha sonra eşim işte bi sıkıntı yasadı işten ayrıldı ve kendi işini yapmaya başladı ben tabi o sıra sabah 8 akşam 5 çalışıyorum. Eşim evden çalışıyor. Annemler tatile gitti oğluma babası baktı tam da kovit yoğun zamanıydı ben sağlık çalışanıyım. annemin bu olmadığı 10 günlük süreçte oğlum devamlı babasıyla gezmeler-tozmalar her gün ikişer üçer oyuncaklar alınmalar oğlum tamamen babacı oldu ve çıktı. Eşimde sağ olsun çocuğa kesinlikle laf Söyletmez her istediğini yapmaya çalışır ikiletmez, elde yok olsa bile resmen yaratır dediğini alır, yapar. Tabi ben bu durumda herseye hayır diyen konumuna düştüğüm için çocuk beni umursamamaya başladı. Ben tabi düzgün eğitim vermek İstediğim için bu durum aşırı canımı sıkmaya başladı. Neyse her günümüz böyle devam etti şuan 4 yaşına girecek ama oğlum her gün katlanarak gitti. Bu sıralar kesinlikle laf dinlemiyor sürekli ağlayarak istediğini yaptırmaya çalışıyor, binaya rezil oluyoruz resmen oğlumun bağırıp ağlamasından bugün yine böyle bi an yaşadık ve ben sonunda çıldırdım evdeki bütün oyuncakları çöp poşetine koydum bi kaç sevdiği şeyleri seçtirdim geri kalan 3 büyük çöp poşeti oyuncak topladım atıcam diye. Bilmiyorum yaptığım yanlış mı oldu ama artık tahammül edemedim. Her istediği yapılıyor gidiliyor alınıyor yine memnuniyetsiz yine. Eşimde mahrum etme sevdiği şeylerden diye konuştu ama artık taviz vermek istemiyorum. Çünkü başedemiyorum artık. Pedegog araştırıyorum kendimizin düzeltebileceğimize inancım yok. Canım aşırı sıkkın ağlıyarak yazıyorum şuan. Yaşadığımız durumu yaşayan var mı. Tabi şununda farkındayım herşeyi çocuktan beklememek lazım eşiminde kendini değiştirmesi lazım o bu hale getiriyor çocuğu doyumsuz, elindekiyle mutlu olamayan bi çocuk olması beni aşırı üzüyor.

endoplazmikretikulumiste

kivirciginannesi en baştan biraz fikir birliği olmaması sebebiyle çocuk bu halde tabi çocuk bunu bilerek yapmıyor böyle öğrenmiş aynen pedagog çaresini bulur

FerideDeniz

kivirciginannesi aynı yaşta oğlum var. Ebeveynlerin biri iyi polisi biri kötü polisi oynadığı zaman çocuklar direkt diğer tarafa yöneliyor. Biz kural koyucu, sıkıcı oluyoruz gözlerinde. O yüzden işe eşinizle konuşup tavrını değiştirmesini isteyerek başlamanız gerekiyor. Bir şeye siz hayır dediyseniz o de hayır demeli. Diğer durumlarda çocuk istediğine evet diyen tarafa gidecek ve diğerinin hayır demesinin bir hükmü kalmayacak gözünde. Artık parayı tam tanımasalar da ne işe yaradığını, nasıl ve ne kadar kazanıldığını ufak tefek anlayabilirler. Eğer yeni oyuncak isterse Onu para biriktirmeye yönlendirin mesela. Her gün sana atıyorum beş lira vereceğim. Şu kadar gün sonra istediğin oyuncağı alabilirsin gibi. Oyuncaklarını çöpe basmak daha da kötü yapar sizi onun gözünde. Ona da şöyle bir çözüm bulabilirsiniz: Saklayın oyuncaklarını. Ortada birkaç oyuncak bırakın. İki üç gün sonra onları kaldırıp başka birkaç oyuncağını çıkar. İnan yeni gibi sevinip çok fazla oynuyorlar. Ağlama olayına gelince, aman şu ne der, bu ne düşünür diye sakın telaş etme canım. Bırak ağlasın. Bir ağlar, iki ağlar, üçüncüde ağlayarak bir şey elde edemeyeceğini anlayıp başka yollar arar.

2lokummannesiii

kivirciginannesi
Arkadaşım var eve yardıma gidiyor çağıran insanlara. Geçende anne babası genel cerrah olan doktorun evine gitmiş. Kadın oğlundan aşırı muzdaripmiş. Oğlu 5 yaşında dediğiniz gibi şımarmış bir çocuk. Ama bu ebeveynlerin sürekli çalışması sonucu oluşmuş ve sürekli her istediği yapılmış. Hani yeter ki mutlu olsun diye ev oyuncak yığılıymış. Çok ters ve memnuniyetsiz bir çocuk olduğunu söylemiş annesi yılmış. Kızınca oyuncaklarına zarar veriyormuş. Benim anladığım çocuk yalnızlıktan bunalıp üzerine şımartılınca bu sonuca varmışlar. Kesinlikle pedagog veya psikolog görmeli dedim. Çocuk deyip geçmemeli. Sizin de benzer aslında. İlgiyi oyuncak alınarak görmüş(ben de çok alırım ama hep eğitici tarzda ve muhakkak oynayıp hakkını vermiştir)
İlk yapmanız gereken ne olursa olsun taviz vermemek. Eşinizle ciddi şekilde konuşun. Okulda nasıldı? Başkalarıyla sosyal iletişimi nasıl?

kivirciginannesi

endoplazmikretikulumiste o kadar çok konuşuyorum ki eşimle yapma diyorum şimdi küçük isteklerini karsılayabiliyorsun büyüdükçe istekleri büyüyecek yapamayacaksın çocuk doyumsuz oluyor diyorum ama yok. Ne olacak alabiliyoruz alalım eksik kalmasın mahrum olmasın diyip duruyor. Çocuktan önce eşim kafasını değişmeli aslında ama artık gücüm kalmadı.

Mihriballimm

Eşinizle agzinizin bir olması lazım yani biriniz atarken öteki tutarsa çocuk iyicenkotuye gider benimde 5 yaşında kızım var ve çok inat hiperaktif bı çocuk idare etmek gerçekten hiç kolay değil . Bı ara kızımda babaannesinde uyumaya alışmıştı uykusu gelince ziril ziril ağlıyordu bir ay iki ay üç ay hep böyle devam etti sonu gelir sandık baktım duzelecegi yok benimde doğumum yakın dedim ağlasın ama alisicak 1 ay boyunca her akşam uykusu gelince halsiz düşene hatta kusana kadar ağladı ama unuttu sonunda . Diyeceğim o ki sabırla sakin olarak aglasada yapmayın istediği size yanlış gelen şeyleri çocuk değil siz ebeveynsiniz yani çocuk sizi değil siz çocuğu yönetin ağlamasına izin verin kendi kendini sakinleştirmeyi de ogrenicek bı sure sonra bağırmadan tepki göstermeden bekleyeceksiniz bu süreci pedegoga gitseniz de aynı şeyleri duyucaksiniz

kivirciginannesi

Mihriballimm tam da dediğiniz gibiyiz. Ben de aynı yöntemi deniyorum ama eşim a dese bırak ağlatma yap ne olacak dediği olsun diyip duruyor. Az önce zorla eline oyuncak poşetlerini verdim Allah aşkına evden git dedim zorla yolladım dışarı. Eşim gitti çocuk ağlamayı bıraktı kitabını aldı eline oturdu.

Mihriballimm

kivirciginannesi işte en kötüsü bu babalar fazla vskit ggecirmedikleri için buldukları andada uzmeyeyim diyip o açığı kapatmaya çalışması eşinizle kesin ve net bı dille konuşun yoksa çocuğunuzun psikolojisi çok daha kötü etkilenicek iyilik yapmiyor. Benim eşimde sizin eşiniz gibiydi bı kaç gün yalnız bıraktım onları o kadar bunaldım ki çıkıp anneme gittim al çocukta senin olsun bak ben bakamıyorum dedim . Ve gerçekten ağlaya zirlaya gittim döndüğümde kendinde illallah etmişti dönüm noktamız oldu . İnanın çocuğu egitmekten daha zor eşleri eğitmek Allah yardımcınız olsun

kivirciginannesi

simiyyy Mihriballimm inşallah buluruz çözüm araştırıyorum çünkü böyle devam etsin asla istemiyorum😞

simiyyy

Pedagog değil çocuk ve ergen psikiyatrisi araştırın daha verimli olur. Bulduktan sonra uzmanla eşinizi konuşturursanız eğer belki eşiniz aslında çocuğa sınır çizmenin daha iyi olduğunu algılayabilir. Çünkü çocuklar kendini sınırlar içinde güvende hisseder sınırları olmayan çocuklarda sizin miniğiniz gibi anne baskısı ve baba bışvermişliği arasında yalpalayabilir. Çare bulacağınızı düşünüyorum

Mihriballimm

kivirciginannesi kendinizi yalnız hissetmeyin emin olun bir çoğumuz bunları yaşıyoruz 🙏 pozitif olun hepsi gecicek ve düzene giricek sadece iyi yönlendirilmeye ihtiyacı var 🙏

kivirciginannesi

FerideDeniz işte ben kötü polisim gözünde. Biliyorum çöpe atmak yanlış oldu gibi ama Daha önce çok sakladım 2ağlıyor eşimde git çıkar getir diyor gidip alıyorlar. Bu kez evden atıldığını gördü umudunu keser diye düşünüyorum. Ben elalem sesimizi duyuncada çok rahatsız oluyorum ama bu dediğinizi deneyeceğimm 💐

kivirciginannesi

2lokummannesiii okulda gayet uyumluydu. Okul hemen açılsın istiyorum eğleniyor orda arkadaslarıyla mutlu. Oğlumda tam öyle ev oyuncak yığılı aynı oyuncağın renkleri bile var. (Tabi attım bugün) ama onun içinnhiç kıymeti yoktur kırar babasına söyler babasıda hadi babacım gidip alalım der. Hala arastırıyorum doktoru. Eşim benim dememden anlamıyorum bir sey olmaz şimdi şımarmayacakta ne zaman şımaracak falan diyor. En azından bilem birinden duyarsa ikna olur yaptığının yanlış olduğunu diye düşünüyorum