Merhabalar, 8 aylık bir bebeğim var. Doğduğundan beri bizimle yatak odasında, kendi beşiğinde yatıyordu. Hiç yanımda yatırmadım. Şükürler olsun ki gece uykusu kaliteli olan bir bebek doğduğundan beri. Kendi isteğimle ve eşimin de desteğiyle bir süredir odasında yatırıyoruz. Ne kadar erken o kadar iyi dedik, ilerde benden bizden ayrılmaz dedim. Geceleri kalkıp kontrol ediyorum, (henüz kamera telsiz almadım, odası bitişik zaten)..
Ama benim vicdan azabı duymam normal mi ya 🥺 o kadar tuhaf hissediyorum ki ifade edemiyorum da, sanki onu öylece bırakmış keyif çatıyormuş gibi. Çok erken olmamış demi, iyi yapmış olmayı temenni ediyorum 🥹