27 yaşındayım hala emiyorum. Bana çocukluğumda çok eziyet ettiler, rezil ettiler, parmağımı bağladılar yetmedi babamın büyük gömleğini ters giydirp kollarımı bağladılar, sürmedikleri hayvan pisliği kalmadj, acı oje en masumu. Geceleri uykumdan uyandırdı babam parmağımı et kütüğüne koydu ağzımı bağladı bağırmayayım diye ya emmeyi bırakırsın yada keserim parmağını dedi o kadar ağladım ki ağzımı açtıklarında bağladıkları şey kan içindeydi dudaklarıma geçmişti dişlerim. Anasınıfında öğle uykusunda utandım emiyorum diye uyumazdım uyuyor numarası yapardım sonra uyumaya ve emmemeye başladım ama sadece orda emmiyordum. Evde bakıcıda sürekli emiyordum gece gündüz farketmeksizin dayak yesem bile umrumda olmuyordu. Annem derdi ki üniversitede napıcan yada evlenince napıcan. Hiçbif zaman utanmadım oda arkadaşlarıma ilk gece söyledim. Eşimde öyle. Dişlerim yamuktu çocukken ama arası baya ayrıktı büyüdükçe çebe yapısına göre düzelir demişti dişçim öyle de oldu tel ihtiyacı duymadım. Parmağımda incelme yok sadece nasırımsı birşey var ama minik birşey. Ve ben eşimle kaçarak evlendim evlendikten sonra farkettim ki ben parmak emerek rahatlıyor sakinliyorum. Yani sakinsem stressizsem zaten geceleri emmiyorum. Ki artık çok nadir emdiğimi fark ediyorum. Karar elbette sizin ama bence beni zorlamak yerine huzur verse sevselerdi çoktan bırakırdım. Oral dönemde bir doyumsuzluk olduğundan kaynaklanıyor bence yani annemi emmemişim öyle çok nöbetli çalışıyormuş zaten öyle gönülden bir bağımda yok. Yani bırakması iöşn önce o bağınızı çok çok kuvvetlendirin ve endişelenmeyin yani sigarası değil içki değil belki de bağımlılıkların en masumu