areninannesii
Annem 1 ay yanımda kaldı ve çok uzakta yaşıyor. 1 aydan sonra başbaşa kaldık oğlumla. Normalde de panik atak stresli bir insanım. Lohusalıktan dolayı 10 kat arttı. Üstüne yorgunluk ve uykusuzluk da eklenince bir 10 kat daha arttı. Eşim sürekli şehir dışında. Yanlız kalmaktan inanılmaz zevk alırdım eskiden, şimdi o işe giderken bile yüreğim ağzıma geliyor. Bebekle başbaşa kalınca stres oluyorum. Sizin henüz çok erken ve kaygılanmanız çok normal. Normalde nasıl bir insansınız bilmiyorum ama ben hala 4,5 aylığız şuan ve hala eşin yatılı gidince yanlız kalmak istemiyorum. Bakabiliyorum ama kendine vakit ayıramadığımdan ev işi yemek vs de olduğundan yanlız kalmaktan hoşlanmıyorum şuan. Hamileyken ben bebeğimi kimseye bırakmam diyordum, şimdi kapı çaldığında ilk işim eve gelene bebeği vermek oluyor😅benim durumum biraz yavaş düzelmeye başladı. Akşam eşim eve gelecekse veya ertesi gün haftasonuysa daha rahat oluyor için. Ama eşim geç gelecekse veya yatılı gidecekse bir gün öncesinden stres oluyorum ve bebeğe de yansıyor. Sanırım kendimizi rahatlatmanın bir yolunu bulmak zorundayız. Zaman neyse ki çabuk geçiyor. Biraz büyüdüğünde daha rahat edeceksiniz ama herhalde bir iki seneniz biraz kaygılı geçecek