Sizin de bebeleriniz böyle mi bilmiyorum. Kimi bebek daha sakin kendi kendine oynayıp annesine müsade ediyor ama benim yavrum ben odadayken oynar o da devamlı değil sürekli kucağıma atlamak ister ya da beraber oynarız. Mutfakta mama sandalyesinde katiyen oturmaz önüne dünyaları sereyim yine de oturmaz ağlar illa kucağıma ister, yere plastik kap kacakları koyarım 5 dk oynar ben bir çorbayı karıştıramadan ağlamaya başlar illa kucak ister. Önüne meyve falan koyarsam anca o sıra biraz mutfakta iş yapabiliyorum. Süpürge açıyorum kucak istiyor tamam iki işi aynı anda yapmayı öğrendik annelik sayesinde ama hem süpür hem oğlanı taşı olmuyor. Bugün bir toz alayım dedim yarım saatte alamadım. Çok yoruldum gerçekten evimi b.K götürüyor. Eşimin işi ağır o da çok destek olamıyor. Yani daha küçükken yeterki o mutlu olsun ev batsın modundaydım ama sanırım zaman geçtikçe bu düzensizlik hiçbir şeyi yetiştirememe psikolojimi bozdu. Ben ne zaman evimi temizleyeceğim, yemeği rahat yapabileceğim 🥲