Merhaba. Başlığı sağlık adı altında açtım çünkü bunun da bir çeşit ruhsal sağlık ile ilgili düşünüyorum.. Doğum yapalı 4 ay oldu. Artık lohusa değilim fakat sanırım sendromunu yaşıyorum. Eşimden , ailesindeki her bireyden , kendi ailemden , arkadaşlarımdan ciddi anlamda soğudum. Ve bunlar sevdiğim insanlardı. Hiç birinin yüzünü görmek, mümkün mertebe muhattap olmamak , sadece kızımla olmak istiyorum . Herkesin yaptığı en ufak şey batıyor. Hele kızımı çok fazla kucaklamalarına öpüp durmalarına vs tahammül edemiyorum. Böyle değildim şimdi neden böyleyim bilmiyorum ve engel de olamıyorum . Bazen avaz avaz bağırıp herkesle kavga edip kabuğuma çekilesim geliyor. Yine de susup içime atıyorum. Lohusalık sendromu mu yaşıyorum benim gibi olan var mı ? İnternet kaynaklarında bazı kadınlarda hiç olmayacağı gibi bazı kadınlarda ise 1 yıla kadar sürebileceği yazıyor. Siz nasıl atlattınız veya atlatabildiniz mı? Eşimin ailesinin bir yakını 1 haftalık doğum yapmışken kendini camdan atmış. İnanın şuanda hak verir duruma bile geldim neredeyse. Hiç iyi değilim 😒