Kendimi inanılmaz üzgün ve çaresiz hissediyorum. Gurbette tekim, ailem komşum arkadaşım kimsem yok. Eşim 7 gün çalışıyor, Ankara malum hava berbat çocuğu alıp çıkamıyorum da bi türlü. Hava güzelse kaçıyorum ama o da nafile.
Bebeğim 7 aylık, zorunda kaldıkça tv açtım. Saatlerce maruz kalmadı ama sanırım çok alıştı. Sakin sessiz bebek gitti yerine açmadığım için ağlayan bir bebek geldi 😢 çok büyük hata yaptığımın farkındayım, yolun başında olduğuma inanmak istiyorum, vicdanen ağırlığı altında eziliyorum, tüm günümü ona ayırsam bu gece olduğu gibi sabah 07.00 a kadar iş yapmakla geçiyor. Eşim yardımcı oluyor ama o da çok yoruluyor, ona da yüklenemiyorum…
Bir akıl verin, lütfen yardım edin, nasıl unutturabilirim, oyuncakla oyalanmıyor, kucakta gezmiyor, ismine direkt bakan bebek iki üç gündür canı isterse bakıyor, kendimi çok kötü hissediyorum..