Güzel annelere selamlar; ne kadar pozitif bir giriş yapsam da pskolojik olarak çöküntüdeyim.. 21 günlük anneyim nurtopu gibi bir oğlum var çok şükür Allah hepimizin evlatlarını bağışlasın.. geceleri yoruluyoruz gazımızı zor cıkartıyoruz arada bir huysuzlanıp zor uyuyoruz yani hepimizin yaşadigi şeyler ama ben kendime kızsam da böyle düşündügüm için yalnız mıyım bilmiyorum.. birden dünyam değişti biri sana baglı ve tek başımayım belki de o zor kaynanam sevmeye gelip sinir bozup gider kendi annem sadece yemekte yardimci olur cocuk bakamaz, zaten bu süreçte bana bağlı tabiki cocuk eşim de sever bebegimizi sonra al annesi, her şeyin farkındayim ama bebeğime bakıp bol bol şükredip sonra sürekli ağlıyorum geceleri bazen uyumadiginda stresim tavan yapıyor nolur geçsin şu süreç ya da ben buna alışayim