Oğlum haftaya 1 yaşına basacak benim de artık ise geri dönmem gerekiyor. Doğduğu ilk günden beri yardımsız tek başıma bakıyorum 1 saatliğine bile ayrı kalmisligim yok sanırım bunun da etkisi ile dusundukce aklıma bin türlü şey geliyor kafam soru isaretleri ile dolu. Yemeğini yer mi, uyur mu, acaba başına bı iş gelir mi duser mi vs düşün düşün kafamda senaryo kurup duruyorum gece gözüme bir damla uyku girmedi. Sanki ben yanında olmazsam hic bir iş yolunda gitmicek gibi hissediyorum aslında biliyorum sürekli benle olduğu için hiç ayrilmadigim için bu hisler oluştu ama yine de düşünmeden edemiyorum. Acaba işe başladım diye bana tepkisi nasıl olur falan bunu da düşünüyorum. Sanırım benzer yaşlarda ise baslayan annelerden tecrübeler duymaya ve biraz rahatlamaya ihtiyacım var. Benzer süreci yasayanlar varsa neler yaşadınız nasıl geçti duymak isterim teşekkür ederim şimdiden 😇