Arkadaşlar 3 ay 10 günlük bebeğim var. 1 ay öncesine kadar kalabalık büyüdü. Ailemle beraberdik. 1 aydır gündüzleri sadece ikimiz varız. 10 gündür sürekli bir ağlama, gündüzleri max 20 dklık uykular vardı. Akşamları dışarı çıkarıyoruz babasıyla ve anında fıııs uyuyor. Haftasonu da gündüz beraber çıkarıyoruz yine uyuyor ve çok sakin. Ama ikimiz dışarı çıksak da kıyamet kopuyor, ikimiz evde otursak da sürekli bir ağlama. İlk defa dün oturup onunla ağladım. Berbat bir anneyim diye. Ben emziremedim, ne yaptıysam emmedi. Sağdım,ettim memeyle yapılacak her şeyi yaptım emmedi. Hep bununla ilgili çevrede elimde mamayla gören herkes hadsiz yorumlarda bulundu. O zamanlar ağzıma ilk geleni söylüyordum ama o anın etkisiyle eşimi arayıp ben berbat bir anneyim bebeğimi emziremedim bile şimdi de ağlıyor neden ağladığını anlayamıyorum diye hüngür hüngür ağladım. Bugün doktora götürdüm acaba bir şeyi mi var diye. Çok şükür gayet iyi. Ordan eşimin ofisine geçtik allahım herkese gülücükler, sohbetler. 1 saat oturup kalkacaktım hiç uyumayan çocuk 3 saat gündüz uykusuna yattı. Oradan halama geçtim dedim ki çok uyudu kesin ağlar. Yine gülücükler sohbetler oyunlar. Akşam da pat diye yine güzelce uyudu. Bu çocuk benden mi sıkıldı ? Evde onun dışında hiçbir şeyle ilgilenmiyorum. Kitap okuyorum,hikayeler uyduruyorum,şarkı söylüyorum neler yapıyorum şaklabana döndüm ama yok hepsi max 10 dklık gülücükler. Nedir bu nee