Az önce çocuk gelişim okuyan bir arkadaşımla konuştuk. Bizim bebeklerimizi emzirirken ki tavırlarımız yaklaşımımız onların ileride ki karakterini belirliyormuş. biraz büyüyünce tuvalet alışkanlığı, dürüstlüğü, cömertliği vs hepsini aslında biz psikolojimizle ona veriyormuşuz. Ve bu Emzirme döneminde eşimiz bize nasıl davranırsa bebeğimiz de ilerde babasına o şekilde yaklaşırmış. Aslında bugün ben bunun kanıtını gerçekten yaşadım. Bugün bebeğimi emzirirken Allahım artık çok bunaldım diye ağlıyordum. Daha 14 günlük Bi baktım bebeğimin de suratı buruştu kaşları düştü öyle kötü oldum ki. Sonra hemen dedim ki annem ne olursa olsun senin annen olduğum için çok mutluyum bu günlerimiz de geçecek kuzum dedim ve yemin ederim o an o buruşuk surat gitti anında güldü bana. Meğer bizi anlıyorlar hissediyorlar. Bu zor dönemleri güzel geçirelim çünkü bir daha asla gelmeyecek. Bırakalım evlerimiz dağınık olsun, suratımız makyajsız olsun günlerce evde kapalı kalalım ama güzel karakterler bırakalım bebeklerimize ❤️🙏