Fenty yapılan yorumları görünce ben de duruma geniş perspektiften bakılmadığı için üzülüyorum. Dinî bir hükümden bahsedildiği zaman hikmetini öğrenmeye çalışmak yerine eleştirerek “o zaman oğlunuzun altını değiştirmeyin” söyleminde bulunmak hakikaten üzücü. Bizi yaratan Allah kadın-erkek fıtratını farklı şekillerde programladı, kadına bu fıtrat programında düşen pay duygusallık iken erkeğinki mantıksallıktır. İşte bu sebeple kadın annelik görevini yapıp çocuklarının bakımını üstlenmeye erkekten daha layık görülmüştür. Peki erkeğin ailedeki görevi nedir? Ayetle sabittir ki Allah erkeklere evin geçim sorumluluğunu yüklemiştir. Yani kadın bekarlık zamanında da evlilik zamanında da evin geçimini yüklenmek zorunda değildir. Allah bununla kadının işini kolaylaştırmış ve fıtratında var olan anneliğe odaklanmasını sağlamıştır. Bu söylediklerimden kadınlar çalışmamalı gibi yanlış bir intiba oluşmasın. Ben sadece fıtrat eğilimimizden bahsediyorum. Dolayısıyla dinen kadın çocuklarının bakımıyla ilgilenecek birinci ve en önemli kişidir. Kız-erkek ayırımı gözetmeden belli bir yaşa kadar mahremiyet eğitiminin bizzat anneyle yapılıyor olması en sağlıklı yöntemdir. Tabi ki ilk cevabımda da söylediğim gibi babanın bebek bakımına yardımcı olmasında dinen bir sakınca yoktur, fakat bazı yorumlarda gördüğümüz gibi “aktif” şekilde değil, annenin ihtiyaç duyduğu müddetçe olmalı. Bir de “ben annesiysem o da babası” söylemi var. Tabi ki baba ilgisiz olmamalı, ama mahremiyet eğitiminde durum biraz farklıdır. Dinen babanın biraz daha arka planda tutuluyor olması bazılarına ağır geliyor ve “farklı gözle mi bakacak?” sorusu soruluyor. Halbuki dindeki hükümler geneli ihtiva eder. Öz babanın kendi kızına tecavüz ettiği haberleri azımsanmayacak kadar fazla. Demek ki böyle bir sınırlandırmaya ihtiyaç var. Bizim eşlerimiz yapmasa bile başka yapabilme eğiliminde olanları bu kötülükten uzak tutma gayesi olduğunu söyleyebiliriz. Biraz konu dışı olsa da meseleye daha çok açıklık getirmek adına bir örnek vermek istiyorum. Dinen kadının kadına günah sayılan yerleri vardır, buna avret bölgesi diyoruz ki göbek ve diz kapağı arasını kapsar. Bu avret bölgesine kadının annesi bile bakamaz. Hüküm açık ve nettir, sadece eşi bakabilir ve sağlık gerekçesiyle doktora gösterilebilir. Bu hükmü duyanlar “ben bakınca şehvet mi hissedeceğim?” şeklinde bir eleştiri ile geliyorlar. Oysa biraz önce söylediğim gibi dindeki hükümler geneli ihtiva eder, biz bakınca şehvet hissetmiyor olsak da şehvet hisseden bir kesimin olduğunu biliyoruz. Dolayısıyla eleştirmek yerine hikmetini öğrenmeye çalışmak ve gelen hüküm Allah’tan olduğu için “işittik ve itaat ettik” teslimiyetini göstermek bizim Allah katındaki derecemizi artıracaktır 💕