Pars aslında erken bile konuşmaya başlamıştı. 9 aylıkken dede mama emme(emzik) baba anne anneanne ve teyze demeyi biliyordu. 1 yaşını 1 hafta geçince mecburi sünnet yaptırmak zorunda kaldık ve uyuduğu esnada beklemeden hatta uyandırmadan direk iğneleri yapmışlardı ve aşırı korktu. Ben bile şok geçirmiştim ki çocuğu düşünemiyorum. Sonrasında sustu ve tek kelime etmedi. Kendine hala dokundurtmaz. 17 aylıkken bu durum düzelmeyince pedegoga götürdüm. Hatta 3 ayrı pedegogla görüştüm. Dokunsal bir bozukluk olduğunu ve zamanla düzeleceğini söylediler fakat konuşma konusunda sadece kreş, sosyalleşme vs önerdiler. Çok küçük olduğu için ara ara kreşe götürüyordum hala ara ara gidiyor. Tv telefon vs genellikle sadece yemek yerken veriyorum ki zaten 12 kilo ve aşırı iştahsız (şuruplara rağmen) yani mecbur kalıyorum. Toplam 40 50 kelimesi var yok o da anne,baba, al, beybi, teyze dışında geneli tekrar etme şeklinde. Bu şekilde çocuğu konuşmayan ya da durumu çözmüş olanlar var mı? Uzun oldu ama okuyanlara teşekkür ederim. 🥺🙏