Öncelikle Maşallah diye girelim konuya 😄
Kızlar oğlum doğduğundan beri çok huysuz gazlı bir bebekti öyleki ilk doğduğunda uyuması gereken o bebek asla uyumazdı derken kolik krizlerimiz başladı. Sanırım 20 günlükken babası acile götürdü ve doktorlar bile şok olup “bu çocuk hep mi böyle ağlıyor” demişti. Gazdan dolayı mamasını bebekler için olan rezene çayı ile verin dedi öyle de yaptık. Az da olsa rahatlattsa da bu sefer dişten dolayı krizler başladı derkeeen 17 aylık oldu. Doğduğundan beri sallanarak uyuyan çocuktu. Ama 17 ayına girdiğinde sabahlara kadar eşimle nöbet tutarak sallıyorduk öyle böyle değil yatağına koyduğumuz an uyanırdı. Bi gün yine 3 saat salamaktan ayaklarım pert olmuş yatağına koydum ve “birdaha seni sallamayacağım çok yoruldum” tarzı şeyler söyledim ve bıraktım yatağa az bi mızmız yapmasada “gözünü kapat lütfen” dediğimde bi baktım ki kendi kendine uyumuş bende uyumuşum. Şok oldum bu duruma. Sonraki akşamlar herzamanki rutinimiz bundan da bahsedeyim, doğduğu andan beri her gece duş aldırıyorduk rahatlatmak amaçlı bu şekilde de rutin oluşmuş oldu. Tabi ilk zamanlar anlamıyordu ama büyüdükçe uyku saati geldiğinde kendisi banyoya yöneliyordu. Ben duş aldırıyordum eşim de uyku geçişine sallıyordu. Ayrıca doğduğu andan beri herşeyi saatli yapmaya dikkat ettim. Mamasını saatli vermek öğle uykusu saatleri gece uyku geçişi vs. O günden sonra aynı şekilde yaptık. Uyandığında “oğlum artık büyüdün kapat gözünü uyu” tarzı şeyler söylediğimde baktım ki sallamam için çabalamıyor kendi uyusun diye çabalıyor. İnanılır gibi değildi . Gece 4 5 kez mama içen çocuk mama istememeye sallanmak istememeye başladı vee şu an 22 aylık gece deliksiz bir şekilde uyuyor. Sadece uyku geçişi için 15 dakkika sallayıp yerine koyuyoruz. Öğlen bir kere uyku yapıyor orda da aynı şekilde 15 dakkika sallayıp yerine koyardım. Dün öğlen yanıma yatağa aldım ve gözümü kapattım yine onunla az sohbet ettim ve ikimizde öylece uyumuşuz. Bu uyku düzeni bana psikolojik olarak okadar iyi geldi ki.
Her zorluğu yaşattan çocuk bu konuda nasıl düzeldi inanamıyorum. Yani benim çocuğum uyumaz başaramaz demeyin deneyin.
Rutin oluşturun kendinize. Mesela baazı anneler çocuğu gece uyumadığında oyun oynuyor çizgi film açıyor bu çoook yanlış bir davranış. Bu uyku savaşını çocuk eline geçirmiş oluyor ve o istediği gibi süreç ilerliyor. Bunları küçük de olsa yapmayın bu sefer gece gündüzü karıştırır ayrıca o an istediği oyunsa bunu size yaptırabilme bilinci kafasında oluşur. Küçük onlar birşey anlamaz demeyin herşeyi anlıyor hissediyorlar. Herşeyin rutini saati olsun oyunun yemeğin uykunun vs..
Uyumayan çocuk uyumaz demeyin, ben eğer o aynı durumda olup bu yazılanları okusaydım hehe derdim. Çünki ciddi anlamda sabahlada kadar salla anam salla modundaydık. Anne sallamamak için kararlı olursa gerisi gelir. Benimki bu süreçte ağlamadı çok şükür ama illaki ağlayanlar da olacak önemli olan onunla konuşmak durumu anlatmak. Biz 17 aylıkken başladık şu an 22 aylık ve herşey çok güzel.
Umarım sizin için söylediklerim yararlı olur 🦋
