Busr21 kolik bebek annesi olarak sesleniyorum sakin olun :) 2 bucuk ay birfiil uykuya dalana kadar kolumdan inmedi. Sürekli kucağımda tenimdeydi. Babasına verirdim ağlardı yorulur dermanım kalmazdı onda ağlad bana gelince susardı. Evi baştan aşağıya kaç defa turladım sayısını bilmem. Sürekli ağlayan 5 dakka duran bir çocuktu. Tüm işimi geride bırakıp sadece onla ilgilendim. Kesinlikle stresini anlıyor. Gergin kucağında tutarsan anlar,amann uyumasın öyle dursun mantığında tutarsan onu da anlar. Duyguyu direk algılıyorlar. Lohusalığı benim kadar berbat geçen yoktur sanırım dünyada ;) çocuk ağlar ben ağlarım o uyur ben ağlarımm napcam bu çocukla ben hep böyle olcak diyip yine ağlarım ;) geçecek geçecek geçecek bunu hiç aklından çıkarma. 3 ayından sonra düzen kurdu akşam 9 da yatıp gece sadece yemeğe uyanır ve 7 de kalkar. Saat başı uyandığım zamanlara göre binşükür. Çok çabuk geçiyor bu zamanlar hemen büyüyor. Kucağıma sığmıyo ayaklar dışarda kalıyo kilo alıyo kolum ağrıyo diyorum inan insan 1 aylık halini bile arıyor ;) o yüzden her anın tadını çıkar. Çok ama çok zor biliyorum ama onun bir mucize olduğunu sana herkesten çok ihtiyacı olduğunu asla aklından çıkarma. Dünyadaki tek sığınağısın kendinden uzak tutma annesi ❤