eylulyagizmoms_ Eşinizi anlıyorum ama siz annesiniz bebeğinizi tanırsınız az çok. Benim bebeğim zor bi bebek mesela. Ben kendi arabamızla bile göze alamadım henüz, bebeğim 7 aylık bizim memleketler de hep uzak. Ailelerimiz bizi bekliyor görmek istiyor bebeğimizi. Ama bebeğimin sefil olmasını istemiyorum yollarda. Biraz daha büyüsün gideriz nasılsa, çok görmek isteyen buyursun gelsin kafasındayım. Yani bu tip konularda ben hep çocuk merkezliyim açıkçası. Biz yetişkiniz ve o bebeği dünyaya getirdiysek, onun için en iyi kararı düşünmek mecburiyetindeyiz. Burada eşiniz tezcanlı davranıyor olabilir, belki sizin düşündüğünüz yerleri düşünemiyor. Endişelerinizi ve düşüncelerinizi birlikte yeniden gözden geçirin bence. Bebek ağladığında siz paniklerim diyorsunuz mesela ve o bebek de 13 saatlik bir zaman diliminde illaki ağlayacak bunalıp sıkılacak. Eşinizin bir b ve c planı var mı mesela? Yoksa bebek ağladığında o da panik olup sizin susturmanızı mı bekleyecek otobüste? Kendisi o yolculuğu göze alıp seve seve gidip geliyor olabilir. Ama bebekler için illaki zor ve yıpratıcı tarafları olacaktır. Şayet bunlara hazırlıklıysa eşiniz, destek olurum kasmam diyorsa elbette bu yolculuk düşünülebilir. 😅