Yedaarven biz de 3.5 yaşındayken karşılaştık bu durumla canım. Aşırı tepki vermekten kaçındık. Anlatıyordu mesela şöyle yaptı falan diye. Hımm öyle mi annecim deyip konuyu değiştiriyordum. Oyuncaklarını alıp onları konuşturuyorduk. Ses tonumu değiştirerek yiyeceklerden tut, arabaya, legoya, kaleme, oyum hamuruna varana kadar her şeyi ala her şeyi seslendirdik. Öyle öyle geride kaldı hayali arkadaş durumu.